Fitness Pulse
RunningNews.gr Forum
RunningNews.gr Forum
Αρχική | Προφίλ | Εγγραφή | Ενεργά Θέματα | Μέλη | Αναζήτηση | FAQ
Όνομα χρήστη:
Κωδικός:
Αποθήκευση Κωδικού
Ξεχάσατε Κωδικό?

 Όλα τα Forum
 Τα πάντα για το τρέξιμο
 Οι Αγώνες μας
 AMA 2018
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο θέμα
 Εκτυπώσιμη μορφή
Previous Page
Συγγραφέας Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα
Page: of 22

tzatzikis90
Elite Forum-Runner

Greece


1550 Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύθηκε - 19/11/2018 :  14:50:15  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση σε αποστρόφους
@trexantiris Παρομοίως Μανώλη! μου δώσατε δύναμη πράγματι, να είσαι καλά!

Τάσος

know your limits. then destroy them.
Μετάβαση στην κορυφή της σελίδας

Skyrunner
Senior Forum-Runner

Greece


969 Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύθηκε - 19/11/2018 :  22:32:26  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση σε αποστρόφους
Συγχαρητήρια Τάσο !!!
με έκανες και διάβασα ολόκληρο κατεβατό !!!
Μπράβο ακόμα μια φορά για την προσπάθεια σου !! μεγάλη σημασία είναι ότι απόλαυσες την διαδρομή !!!
quote:
Originally posted by tzatzikis90

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΠΛΩΜΑ!

Καλησπέρα σας από την όμορφη Καβάλα! μετά από ένα διάστημα 6 και πλέον μηνών επέστρεψα στα πάτρια εδάφη και μπορώ πια να γράψω πολλές(αυτογνωσία) γραμμές για τον αγώνα μου!

Υπήρξαν κάποια δεδομένα στη φετινή προετοιμασία. Το Μάιο έπιασα δουλειά σε ξενοδοχείο στην Κέρκυρα για σεζόν, με την εκπαίδευση ξεκίνησα μέσα Απρίλη. Τον Απρίλιο έκανα κάποιες προπονήσεις βάσης αλλά το Μάιο τα συνολικά χιλιόμετρά μου για διάφορους λόγους ήταν στον απλησίαστο αριθμό των 0! Μέχρι τον Ιούνιο ήταν μοιρασμένες οι πιθανότητες να τρέξω. Το ήθελα πολύ αλλά η ψυχολογία μου δεν ήταν και στα καλύτερά της. Κάπου εκεί εμφανίστηκε ο «κακός μπελάς» Καλογερίδης που έβαλε τα δυνατά του να με ξυπνήσει και ευτυχώς τα κατάφερε! Βέβαια οι συνθήκες δεν ήταν ιδανικές. Δουλειά, ζέστη, φουλ υγρασία και οι παρέες δεν μου άφηναν πολλά περιθώρια. Χαρακτηριστικά ο Ιούνιος βγήκε με οκτώ προπονήσεις συνολικά και μεγαλύτερη απόσταση τα 10χλμ! Κάπου εκεί είπα πως αν συνέχιζα έτσι δε θα προλάβαινα ούτε το 8ωρο! Πιέστηκα λίγο να προσθέσω τρίτη προπόνηση τον Ιούλιο και εν μέρει τα κατάφερα (δώδεκα προπονήσεις συνολικά – μεγαλύτερη απόσταση 16χλμ!). Αυτά βέβαια για κάποιους (λίγους ελπίζω!) ενδεχομένως να θεωρούνται φυσιολογικά, για μένα όμως ήταν κάτι πρωτόγνωρο αφού οι προετοιμασίες για αγώνες στόχους μου ήταν αρκετά σοβαρές, μέχρι αυτήν τουλάχιστον! Αύγουστος λοιπόν με τις ζέστες τις καλές, δουλειά πολλή κι εγώ να βγαίνω αξημέρωτα μπας και γράψω κανένα χιλιόμετρο. Εκεί ήταν που αποφάσισα με πόνο καρδιάς να παλέψω και τέταρτη προπόνηση, που θα ήταν βέβαια το ταβάνι μου καθώς τα ωράρια δε με άφηναν ούτε για πλάκα να σκεφτώ κάτι παραπάνω. Κάποιες εβδομάδες το κατάφερα, κάποιες όχι. Το myasics ήταν το πρόγραμμα που ακολουθούσα, αφού για την περίπτωσή μου φέτος, το θεώρησα ιδανικό (και μάλλον ήταν). Στην τέταρτη προπόνηση κατάλαβα και μια αισθητή βελτίωση στην απόδοσή μου αλλά δυστυχώς φέτος απλά δε γινόταν κάτι διαφορετικό.

Περίμενα πως και πως να πέσουν λίγο οι θερμοκρασίες και η υγρασία στο νησί, αλλά στην Κέρκυρα κάτι τέτοιο δε συμβαίνει πριν τα μέσα Οκτώβρη όπως αποδείχθηκε περίτρανα. Το Σεπτέμβρη αποφάσισα πλέον να αφοσιωθώ περισσότερο στο μαραθώνιο και να αφήσω λίγο πίσω τις υπόλοιπες υποχρεώσεις αφού διαφορετικά δεν υπήρχε περίπτωση να τα καταφέρω. Τα LR έβγαιναν παραδόξως αρκετά καλά, κάποια στιγμή έτρεξα και το γύρο της λίμνης των Ιωαννίνων με τη Βίκυ και άρχισα να παίρνω τα πάνω μου για τα καλά. Μπαίνει Οκτώβρης και πλέον το μυαλό μου βρίσκεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο Μαραθώνιο. Φτιάξαμε και κοινό τσατ στο φου μπου με Βίκυ και Παναγιώτη για ενδεχόμενη σύμπραξη στον αγώνα και περνούσαμε εκεί τα πάντα: Προπονήσεις, απορίες, προβληματισμοί, ευτράπελα, οτιδήποτε! Για ανύψωση ηθικού είναι ότι καλύτερο, σας το εγγυώμαι!

Κάπου εδώ να αναφερθώ λίγο στο δικό μου στόχο για το φετινό Μαραθώνιο, κάτι που με προβλημάτιζε καιρό αλλά εν τέλει θεωρώ πήρα τη σωστή απόφαση. Μετά την πρώτη μου απόπειρα στην Κλασική το 2016 και το τσαλάκωμα άνευ προηγουμένου που είχα υποστεί στον αγώνα παρακαλώντας να τελειώσει, και με την ευκαιρία της πιεστικής καλοκαιρινής δουλειάς φέτος, πήρα την απόφαση να βγάλω μια υποτυπώδη προετοιμασία και να σταθώ στην εκκίνηση χωρίς κανέναν άλλο στόχο πλην του τερματισμού και της απόλαυσης αυτής της γιορτής, από την αρχή ως το τέλος της! Το ότι βρήκα βέβαια στη συνέχεια τη Βίκυ και τον Παναγιώτη, οι οποίοι είχαν (και με το δίκιο τους) κάποιον πιο συγκεκριμένο στόχο στον αγώνα, έβαλε κι εμένα στο τρυπάκι να δοκιμάσω αν μπορώ να καταφέρω (δεδομένης της προετοιμασίας μου) κάτι σχετικά αξιόλογο χρονικά.

Συνεχίζω όμως, ο Οκτώβρης βγήκε, παίρνοντας μαζί του και ένα ελπιδοφόρο 30ρι και 32ρι και κάπου εκεί ξεκίνησαν τα…ταπεράκια! Με τη μείωση λοιπόν των χιλιομέτρων (ποια μείωση δηλαδή, 55 μάξιμουμ έπιασα εβδομαδιαία) εμφανίστηκαν κάποια μικροπροβλήματα που με ενοχλούσαν σωματικά. Ένας πόνος στον αχίλλειο αρχικά πέρασε σχετικά γρήγορα και καπάκι ενόχληση λίγο κάτω από τον τετρακέφαλο και πάνω απ το γόνατο εσωτερικά, στο αριστερό πόδι. Οι προπονήσεις συνεχίστηκαν ωστόσο αφού η ενόχληση δεν ήταν ικανή να με τρομάξει. Η ενδυνάμωση στην προετοιμασία ήταν όπως καταλαβαίνετε μηδενική και ίσα που χαίρομαι που είχα μόνο τόσο μικρά και λίγα θεματάκια.

Τέλος πάντων, Παρασκευή πρωί πετάω Αθήνα από το νησί, τακτοποιούμαι στο ξενοδοχείο και περιμένω πως και πως το pasta party με γνωστούς και φίλους! Περάσαμε τέλεια! Εκεί έγινε και μια σχετική αναπροσαρμογή του πλάνου με συμβουλές για ηπιότερο ξεκίνημα (ευχαριστούμε Γιάννη!) και λίγο πιο χαλαρές ανηφόρες. Έφυγα κλασικά με τους τελευταίους, που όμως δεν έτρεχαν την Κυριακή, μου την έφεραν οι άτιμοι! Ούτε που μ ένοιαζε, το χάρηκα πολύ!

Σάββατο πρωί ξύπνημα, πρωινό, καφές στο Θησείο και βουρ για την έκθεση το μεσημέρι με Καλογερίδη και άλλα δύο παιδιά. Βρήκα κι άλλους εκεί, η Βίκυ μόνο μας την έκανε! Έχοντας για πρώτη φορά χρήμα για ξόδεμα, σήκωσα τη μισή έκθεση, από ρούχα μέχρι βιβλία! Πήραμε αριθμούς, βγάλαμε τις ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ φωτογραφίες, πήραμε το MUST μπλουζάκι (λίγη μόστρα ντε!) και μετά από ώρα ξεμπερδέψαμε. Με κούρασε η βόλτα ομολογώ, χωρίς ωστόσο να πιστεύω πως επηρέασε στον αγώνα. Μετά στάση για μακαρόνια και πίσω στο ξενοδοχείο για ετοιμασία του σάκου και νάνι!

Κυριακή ξυπνάω καλά, έχοντας κοιμηθεί αρκετά, νιώθω δυνατός. Πρωινό, μετρό για Σύνταγμα και συνάντηση με Δημήτρη και Παναγιώτη. Από εκεί λεωφορείο για Μαραθώνα με το άγχος να κορυφώνεται, οι παλμοί το μαρτυρούν! Δίνουμε τα πράγματα και οδεύουμε προς το στάδιο.

Το σχέδιο ήταν κοινό, ζέσταμα δεν προβλεπόταν (πλην Βίκυς) και οι δύο του μπροστά μπλοκ (Γιώργος και Παναγιώτης) θα περίμεναν εμάς του πίσω μπλοκ (Βίκυ, Ηλίας κι εγώ) για στόχο κάτι ανάμεσα σε 3:55-3:59:59! Ενός λεπτού σιγή για τα θύματα στο Μάτι, ο όρκος του μαραθωνοδρόμου και…φύγαμε!

Η Βίκυ με τον Ηλία δεν κρατιόταν κι έτσι έφυγαν εξαρχής μπροστά! Δεν προσπάθησα καν να τη σταματήσω αφού τα είχαμε αναλύσει όλα και όντας πιο έτοιμη προπονητικά, δεν ήθελα να ρισκάρω δύσκολες αποφάσεις στη συνέχεια. Βρίσκω σχετικά γρήγορα Γιώργο και Παναγιώτη και συνεχίζουμε μαζί. Περνάμε τον Τύμβο συγκρατημένα, όλα καλά αν και οι παλμοί σχετικά ψηλά. Μπαίνουμε Nέα Μάκρη κι ένας μικρός πανικός απ τον κόσμο κι εμάς! Πιάνω την αριστερή για high 5 όπου μπορώ, παίρνουμε δύναμη και συνεχίζουμε! Ζούμπερι χαλαρά, Ραφήνα άνετα και φτάνουμε στις ανηφόρες. Είμαστε εκτός στόχου για το αρχικό 3:55 αλλά ούτε που με νοιάζει, είμαι μια χαρά και το απολαμβάνω! Συγκρατούμε ο ένας τον άλλον και υπό την καθοδήγηση του zoro που γνωρίζει απ έξω τη διαδρομή κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές στο ρυθμό όπου χρειάζεται. Το Alex Pack μένει πίσω, το ίδιο και η Παλλήνη με το Γέρακα! Τα τελευταία δε ανηφορικά χιλιόμετρα, έχοντας τρέξει συντηρητικά ως εκεί, μας βγαίνουν αβίαστα με καλύτερο ρυθμό και παλμούς απ όλη τη διαδρομή! Carrefour γεια σου και να σου και ο Σταυρός στην Αγία Παρασκευή. Εκεί είναι που μας αφήνει ο zoro τονίζοντας βέβαια πως θα μας βρει μετά αλλά δεν ήξερα αν το εννοεί ή απλά…έπαθε φούιτ. Συνεχίζουμε εμείς, τέλος και η ζόρικη ανηφόρα και επιτέλους κατηφορική κλίση! Καρδιοαναπνευστικά είμαι τέλεια, ούτε που το πιστεύω, «πάμε κι ότι βγει τώρα» λέω από μέσα μου. Ο ρυθμός ανεβαίνει, οι παλμοί σχετικά χαμηλά, έχω (κάποιες) δυνάμεις και δώστου.

Κάπου εκεί (33-34χλμ) εμφανίζεται μια τόση δα κραμπίτσα που προσωρινά ξεπερνάω χωρίς ανάγκη για σταμάτημα. Πίνω και δύο ποτήρια κόλα μπας και το σώσω. Δεν τα κατάφερα, με ξαναπιάνει λίγο μετά (35+) και εκεί πλέον πρέπει να σταματήσω. Διώχνω επιτέλους τον Παναγιώτη (δεν ήθελε νωρίτερα) και μετά από λίγο τέντωμα συνέρχομαι. Ξεκινώ δειλά και πάλι το τρέξιμο και πιάνω άμεσα καλό ρυθμό (5:25), είχα δυνάμεις λέμε! Όλα καλά για ένα χιλιόμετρο, ώσπου με ξαναπιάνει και μια ακόμα στάση. Τα ίδια πάλι, συνέρχομαι και συνεχίζω! Σε αυτό το σημείο πλέον μέσα στο μυαλό μου είμαι σε μια φάση do or die και την έχω δει αληθινός μονομάχος αφού αρνούμαι πεισματικά να κάνω στην άκρη και συνεχίζω, πολύ πιο φορτισμένος συναισθηματικά ωστόσο. Στο 39 βρίσκω το όμορφο παρεάκι της Φειδιππίδου, σταματάω για δύο δεύτερα να ευχαριστήσω και ξανά στον αγώνα! Κάπου στο 40, κι άλλη κράμπα, όλες στο αριστερό! Σταμάτημα στο σταθμό λίγο να συνέλθω και πάμε! Στο 41 αντικρίζω για πρώτη φορά (ναι, ήμουν τόσο χάλια το 16!) το άγαλμα του Δρομέα και συγκινούμαι πάλι. Τρέχω όσο μπορώ, προσέχοντας παράλληλα το πάτημά μου ώστε να γλυτώσω την επόμενη κράμπα. Αμ δε! Άλλη μια προς το τέλος, έχασα το μέτρημα πια! Το χαβά μου εγώ, τρέξιμο μπροστά απ την κουδούνα στην Ηρώδου Αττικού (Στράτο που ήσουν κρυμμένος ρε φίλε!?), προσοχή στην κατηφόρα για νέες περιπέτειες και μπαίνω στο στάδιο μέσα στα ζουμιά από την προσπάθεια των τελευταίων χιλιομέτρων! Με την υποψία κράμπας και στο δεξί πλέον, τερματίζω περιχαρής μέσα σε πολύ κόσμο και θέλω να ουρλιάξω από χαρά! Μένω για λίγο να αποτυπώσω τη στιγμή και κατευθύνομαι προς την έξοδο. Εκεί βρίσκω τη Βίκυ, που κατάφερε τελικά το 3:59(πολλά συγχαρητήρια!!!) και βγαίνουμε αναμνηστικές φωτογραφίες! Παίρνουμε πράγματα, περιμένουμε κάποιους γνωστούς να τερματίσουν, burgerάκι για αποκατάσταση και πίσω στο ξενοδοχείο! Το βράδυ επίσκεψη σε φίλη στον Πειραιά, τη Δευτέρα βόλτες στην Αθήνα και Τρίτη αναχώρηση για Θεσσαλονίκη!

Τελικός χρόνος, που λίγη σημασία είχε για μένα φέτος, 4:05:10! Ίσως ο αγώνας που έχω ευχαριστηθεί περισσότερο ως τώρα! Με τα προ και μεθεόρτια…σίγουρα!

Έτσι έζησα εγώ προσωπικά αυτό το υπέροχο τετραήμερο αλλά και την προετοιμασία.

Πολλά συγχαρητήρια σε όλες και όλους που στάθηκαν στην εκκίνηση, τερματίζοντες ή μη, με PB ή μη. Και του χρόνου με υγεία!

Τάσος

know your limits. then destroy them.

Μετάβαση στην κορυφή της σελίδας

tzatzikis90
Elite Forum-Runner

Greece


1550 Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύθηκε - 21/11/2018 :  21:26:36  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση σε αποστρόφους
το πιο σημαντικό Παναγιώτη! σ ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά!

Τάσος

know your limits. then destroy them.
Μετάβαση στην κορυφή της σελίδας

Skyrunner
Senior Forum-Runner

Greece


969 Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύθηκε - 22/11/2018 :  16:40:19  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση σε αποστρόφους

quote:
Originally posted by tzatzikis90

το πιο σημαντικό Παναγιώτη! σ ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά!

Τάσος

know your limits. then destroy them.

Μετάβαση στην κορυφή της σελίδας

Etien
Master Forum-Runner



4757 Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύθηκε - 23/11/2018 :  19:57:21  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση σε αποστρόφους

Μπραβο Ταδο !!! Εξαιρετικος !!! Χαρηκα που σε ειδα εκει στα μπλοκ !!, !!

https://panosmaltezos.wordpress.com
Μετάβαση στην κορυφή της σελίδας

gargadua
Master Forum-Runner

Afghanistan


6745 Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύθηκε - 25/11/2018 :  09:27:59  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση σε αποστρόφους
Ου να χαθείτε ρε που τρέχετε μαραθωνίους!!!!!!! Θα πάτε και του χρόνου εε;

https://www.youtube.com/watch?v=zZZp41JjH8s&feature=youtu.be&fbclid=IwAR0V0fKzxOdlLsoG3vpJkQ75akOzrOeoXBShz1gd4-GUaQVVwf_WMV8iCfU
Διαχρονική αξία...





Ηττημένος δεν είναι αυτός που χάνει αλλά αυτός που παραιτείται.
Μετάβαση στην κορυφή της σελίδας

stratos_al
Elite Forum-Runner

Greece


1705 Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύθηκε - 06/12/2018 :  12:50:55  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση σε αποστρόφους
quote:
Originally posted by gargadua

Ου να χαθείτε ρε που τρέχετε μαραθωνίους!!!!!!! Θα πάτε και του χρόνου εε;

https://www.youtube.com/watch?v=zZZp41JjH8s&feature=youtu.be&fbclid=IwAR0V0fKzxOdlLsoG3vpJkQ75akOzrOeoXBShz1gd4-GUaQVVwf_WMV8iCfU
Διαχρονική αξία...





Ηττημένος δεν είναι αυτός που χάνει αλλά αυτός που παραιτείται.



Είσαι θεός.....




Κωπηλασία...μπες στον ρυθμό.

https://www.youtube.com/watch?v=B3KEOccBMII
Μετάβαση στην κορυφή της σελίδας
Page: of 22 Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα  
Προηγούμενη σελίδα
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο θέμα
 Εκτυπώσιμη μορφή
Μετάβαση σε:
RunningNews.gr Forum © RunningNews.gr Go To Top Of Page
Snitz Forums 2000

Γράψου στο Newsletter του RunningNews.gr για να λαμβάνεις τα σημαντικότερα θέματα της βδομάδας

* Απαραίτητο